Een korte geschiedenis van de Bart Cham Dao van Ip (Yip) Man.
Een Korte geschiedenis van de Bart Cham Dao
De reel ‘Quick history of the Bart Cham Dao part 1‘ is op Facebook meer dan 515.000 keer bekeken. Deel 1 gaat over de evolutie: van historische realiteit naar Chinese opera en uiteindelijk naar hedendaagse fantasie.
De reel toont Chinese soldaten uit het midden van de 19e eeuw met dubbele zwaarden. Deze zwaarden waren relatief lang, hadden een smal blad en waren zeer puntig; typische wapens om zowel mee te snijden als te steken.
Op foto’s van Chinese opera’s uit de tijd rond 1900 zijn de bladen juist erg breed. Dit was gunstig voor de voorstelling, omdat brede bladen beter zichtbaar zijn voor het publiek.
Het fantasiegedeelte van de reel toont hedendaagse Wing Chun-beoefenaars met brede, korte dubbele messen die technieken uitvoeren die in de categorie ‘fantasie’ vallen. Hierbij gaat het onder meer om de gehanteerde afstand, de omgekeerde greep en ontwapeningstechnieken.
Bart Cham Dao deel 2
Deel 2 van de korte geschiedenis van de Bart Cham Dao behandelt de evolutie van authentieke dubbele zwaarden uit circa 1850 – geschikt voor zowel snijden als steken – naar de huidige, onrealistische brede en ‘korte’ dubbele messen, waarmee slecht gestoken kan worden.
De meeste Wing Chun-beoefenaars zijn zich niet bewust van de werkelijke geschiedenis van deze zwaarden of messen, noch van de juiste manier om ze te gebruiken. De naam en vorm van de Bart Cham Dao (‘acht snijmessen’) zijn bedacht door Ip Man en door zijn leerlingen voortgezet. Elke leerling van Ip Man hanteert een andere vorm; dit komt doordat ze ofwel verschillend onderricht kregen van Ip Man, ofwel zelf een variant hebben ontwikkeld.
Korte geschiedenis deel 3
Deel 3 van de korte geschiedenis van de Bart Cham Dao gaat over de vorm van de bladen van de meeste moderne dubbele messen in vergelijking met echte gevechtszwaarden of -messen uit de periode 1850-1914.
De bladen van moderne dubbele messen lijken qua vorm vaak op die van een kapmes (machete); dit is eerder een stuk gereedschap om te kappen of te hakken dan een gevechtswapen. Hoewel er wel zwaarden bestonden waarmee niet gestoken kon worden, beschikten korte gevechtswapens – zoals kortere zwaarden, bajonetten, dolken en messen – altijd over steekmogelijkheden. Een voorbeeld hiervan zijn de gevechtsmessen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven werden gebruikt (een omgeving waar tijdens gevechten nauwelijks ruimte was): deze waren relatief kort en bedoeld om mee te steken, wat belangrijker was dan snijden. Er zijn voorbeelden van messen die totaal niet snijden.
Conclusie
Het ontwerp van de meeste moderne dubbele messen is slecht. De meeste messen zijn te breed, wat nadelig is bij het steken; ook hakken gaat niet goed vanwege de lengte van circa 40 cm. Voor effectief hakken of snijden is een langer lemmet nodig.
Heeft het zin om te trainen met dubbele zwaarden of messen? Het heeft zeker geen zin om te trainen met fantasiewapens die slecht zijn ontworpen, maar in het land der blinden is eenoog koning. Dat betekent dat als je tegenstander geen wapens heeft of slechts stokken, zelfs slechte messen volstaan.
Trainen met goed ontworpen wapens helpt je om je tegenstander beter in te schatten, maar je moet beginnen met één zwaard voordat je er twee probeert te hanteren. Het helpt bij het begrijpen van de juiste afstanden en vergemakkelijkt de overstap naar het gebruik van alledaagse voorwerpen, zoals een wandelstok, paraplu, palmstock, enzovoort.
Dit is vooral nuttig voor mensen die niet over veel fysieke kracht beschikken, zoals ouderen of de meeste vrouwen. Leeftijd en fysieke kracht spelen geen rol. De WingTczun-training bij EWO voorziet je van de vaardigheden die je nodig hebt voor effectieve zelfverdediging.
Deze pagina is ook beschikbaar in het Engels.
